حيات يا عنصر و مايه زنده بودن را قصد مىكنيم مطابقه دارد و نه با نظر و مفهوم فلاسفه يونان كه معتقد به جوهر مجرد مقابل و مخالف جسم هستند و تباين دو جهان مادى و روحى را مىرساند . در صفحه 37 : چند انديشه يا مفهوم ذيل را مترادف يا مقارن هم مىبينيم : نفخه روح الهى ، وحى ، اراده كن فيكونى ، جهش تكاملى آدم در مرحله انسانى و جهش تكاملى انسان به برگزيدگى ونبوت ، خلقت و تشكيل نطفه عيسى ، قدرت و نيرو ، علم و رؤيت اسماء الهى و بالاخره قيامت و بهشت . جنبه سرازيرى از نزد خدا : مفهومها و يا عوامل فوق نه تنها غالباً همراه هم يا به دنبال هم آمده‌اند و يا در موارد مشابه و منظورهاى نزديك به هم در قرآن به كار رفته است ، بلكه از جهت منشأ و مبدأ صدور نيز باهم اشتراك دارند ، تماماً از « نزد » خدا ( عنده ، عندا لله ، من لدنه ، منه ) سرازير شده است . . . ( آيات مربوطه ) صفحه 39 : ضمناً كلمه وحى در جهت خلاف خدا و حق يعنى براى شيطان نيز به كار برده شده است : ان الشياطين ليوحون الى اوليائهم . . . نويسنده توضيح نمىدهد كه چرا ؟ وجهش روشن است : از نظر افق ، شيطان هم در افق بالاترى است . صفحه 39 ، تحت عنوان « نظر علم امروزى راجع به روح » : دانش امروزى در جهان وجود و در طبيعت بىانتها فقط دوچيز